Nadwarciański Szlak Rowerowy – Etap I

Już od dawna chcieliśmy pojechać wzdłuż Warty, dzisiaj nadszedł ten dzień, nie ma upału, pogada idealna na rower. Pakujemy coś do jedzenia i picia na drogę i udajemy się w stronę rzeki. Nadwarciański Szlak Rowerowy biegnie wzdłuż Warty, jest podzielony na odcinek wschodni i zachodni. Startujemy spod mostu Królowej Jadwigi w Poznaniu kierując się na wschód w stronę Lubonia.

Początkowo jedziemy przy samej rzece po betonowych płytach tworzącymi ściany koryta rzeki. Przejeżdżamy pod mostem Przemysła I, po drodze spoglądamy na trening wioślarzy, którzy ćwiczą tu raz z prądem, by za chwilę płynąć pod prąd. Pod mostem nie mogę sobie odmówić wjechania na betonową ścianę i tak kilka razy pod górkę i z górki.

Kawałek dalej wjeżdżamy już na ścieżkę, która doprowadza nas do Dębiny – obejmuje tereny zielone nad rzeką Wartą (część tzw. południowego klina zieleni miasta Poznania) oraz osiedla mieszkaniowe. Naturalny park leśny Dębina o powierzchni 80 ha stanowi pozostałość lasu łęgowego rosnącego niegdyś na zalewowej terasie Warty. Jeziora występujące obecnie na terenie parku są starorzeczami (źródło Wikipedia).

Park Dębiński jest super zagospodarowany, znajduje się tu niezliczona ilość ścieżek, na których można spotkać spacerowiczów, rowerzystów, czy biegaczy. Po prostu idealne miejsce na aktywne spędzanie czasu. Ścieżki wiją się pośród jeziorek, tworząc swego rodzaju labirynt.

Na wodzie można spotkać mnóstwo dzikich kaczek, które nie wyglądają na dzikie bo wcale się nas nie boją, wręcz przeciwnie są chyba przyzwyczajone do obecności ludzi i podpływają bardzo blisko z nadzieją, że je czymś poczęstujemy. Ale nie robimy tego, myślę, że mają tu pełno innych pyszności.

Jedziemy jednak dalej kiedyś tu jeszcze wrócimy i pojeździmy po tych wszystkich labiryntach. Z lasu Dębińskiego wyjeżdżamy w Luboniu i przecinamy wiaduktem drogę ekspresową na Świecko. Jedziemy kawałek ścieżką rowerową w Luboniu, by po chwili odbić z powrotem w stronę Warty. Jedziemy ulicą 3 Maja, później Rzeczną sama już nazwa mówi, że w pobliżu musi być Warta. Znowu pojawiają się znaki szlaku, jedziemy już w bliskości z Wartą. Ulicą Magazynową dojeżdżamy do torów, które doprowadzają nas przez mostek do jakiegoś zakładu.

Musimy się cofnąć i przed mostkiem dostrzegamy znak szlaku, jedziemy dalej. Mijamy łabędzie, które właśnie pielęgnują swoje piórka. Wąską ścieżką jedziemy tuż przy Warcie, chwilę później pojawiają się jeszcze piękniejsze tereny, a mianowicie rozlewiska Warty bujnie porastające soczystą zielenią.

Po jakimś czasie przejeżdżamy przez kolejny mostek na naszym szlaku, pod nim przepływa Wirynka lewy dopływ Warty gdzieś na wysokości miejscowości Łęczyca. Jadąc dalej mijamy wielkie drzewo, które od strony korzeni graniczy z naszą ścieżką, koniecznie musimy tu zrobić kilka fotek. Rozpędzając się wyjeżdżam łukiem zza drzewa, niestety efekt nie jest taki jakbyśmy chcieli, Ania kombinuje z jaskółką:-)

Jakiś kilometr dalej przecinamy następny mostek, kawałek za nim zatrzymujemy się na kanapkę. Siadamy przy drzewie, którego woda podmyła korzenia, ciekawy widok.

Miło się odpoczywa, ale trzeba jechać dalej. Mijamy Puszczykowo, Puszczykówko jadąc cały czas wzdłuż Warty, jest i Mosina. W Mosinie znajduje się najważniejszy węzeł szlaków rowerowych na południe od Poznania. Z Mosiny kierujemy się na Sowiniec, dalej Baranowo i docieramy do Krajkowa. Znajduje się tu Rezerwat przyrody Krajkowo – krajobrazowy rezerwat przyrody położony na terenie Leśnictwa Krajkowo. W rezerwacie występuje duża różnorodność zespołów i zbiorowisk roślinnych (źródło Wikipedia).

Niestety zamiast odbić w lewo pojechaliśmy prosto i zgubiliśmy szlak, ścieżka którą pojechaliśmy doprowadza nas do miejsca żerowania bobrów, jedziemy pośród wysokich traw próbując odnaleźć szlak, po jakimś czasie ścieżka się kończy i musimy zawracać. Jesteśmy już trochę zmęczeni i postanawiamy wracać do Mosiny, a później do domu.

I tym bobrowym obrazkiem kończymy naszą wycieczkę jakże pięknym szlakiem.